Loading...
Αυτό το άρθρο αναδημοσιεύεται από το Proof Street, μια ανεξάρτητη έκδοση που καλύπτει υπολογισμούς διατήρησης της ιδιωτικότητας: ZK, FHE, MPC, TEEs και αποκεντρωμένη ταυτότητα. Δημοσιεύτηκε αρχικά ως «Σύγκριση εμπιστευτικότητας: τι υπόσχονται τέσσερις αρχιτεκτονικές ιδιωτικότητας» στις 12 Αυγούστου 2026. Αναδημοσιεύεται με την άδεια του συγγραφέα στο πλαίσιο της επιχορήγησης #339 του Zcash Community Grants. Του Stephen Webber.
Στα τέλη Ιουλίου, η Zama ενεργοποίησε έναν εμπιστευτικό χώρο swap στο Ethereum mainnet, σε ιδιωτική beta ενόψει μιας δημόσιας κυκλοφορίας τον Σεπτέμβριο, που επιτρέπει σε έναν trader να υποβάλει μια κρυπτογραφημένη πρόθεση η οποία αποκρύπτει το ποσό, την ανοχή ολίσθησης και την κατεύθυνση της συναλλαγής.
Για αυτό βασίζεται σε μια μικρή χορογραφία. Ο trader καταθέτει δύο εμπιστευτικές μεταφορές, μία που περιέχει τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία και μία για την αντίθετη πλευρά με μηδενικό ποσό, ώστε ένας παρατηρητής να βλέπει αμφίδρομη κίνηση κρυμμένου μεγέθους και να μην μπορεί να διακρίνει μια αγορά από μια πώληση. Οι market makers της λευκής λίστας αποκρυπτογραφούν την πρόθεση, βλέπουν το μέγεθος αλλά όχι την κατεύθυνση και δίνουν τιμές και για τις δύο πλευρές. Μια δημοπρασία σφραγισμένων προσφορών διακανονίζεται on-chain και μόνο ο νικητής market maker μαθαίνει προς ποια κατεύθυνση κινήθηκε η συναλλαγή. Το καθαρό αποτέλεσμα είναι ένα swap που εκτελείται σε μέγεθος σε μια δημόσια αλυσίδα, όπου κανένα μεμονωμένο μέρος εκτός της συναλλαγής δεν συνθέτει ποτέ την πλήρη εικόνα.
Η Zama περιγράφει το προϊόν ως εμπιστευτικό από άκρο σε άκρο, αλλά τι συνεπάγεται πραγματικά αυτή η εμπιστευτικότητα; Η εμπιστευτικότητα εδώ απαιτεί εμπιστευτικότητα σε μια ολόκληρη αλυσίδα ενεργειών, ώστε το κοινό να βλέπει ένα πράγμα, οι χαμένοι πλειοδότες να βλέπουν περισσότερα, καθώς αποκρυπτογράφησαν το μέγεθος της συναλλαγής για να το τιμολογήσουν, και ο νικητής πλειοδότης να βλέπει ακόμη περισσότερα. Με απλά λόγια, κάθε στάδιο της ακολουθίας είναι έτσι εξαιτίας μιας απόφασης που πήρε κάποιος για το ποιος χρειάζεται να γνωρίζει τι και πότε. Θα ήταν ωραίο να συνοψίσουμε την εμπιστευτικότητα ως «κανείς δεν βλέπει τίποτα», αλλά τίποτα δεν θα λειτουργούσε στην πράξη. Η εμπιστευτικότητα πρέπει να είναι δομημένη και πρέπει να ακολουθεί μια ακολουθία.
Το ενδιαφέρον είναι ότι σχεδόν δέκα χρόνια πριν από εκείνη την κυκλοφορία, το Zcash έθεσε το πρώτο εμπιστευτικό επίπεδο διακανονισμού σε ένα δημόσιο blockchain, χρησιμοποιώντας αποδείξεις μηδενικής γνώσης για να αποκρύψει τον αποστολέα, τον παραλήπτη και το ποσό μιας συναλλαγής, ενώ αποδείκνυε σε όλους ότι η συναλλαγή ήταν έγκυρη. Στη δεκαετία που ακολούθησε, το «εμπιστευτικό» έγινε το επίθετο για τουλάχιστον τέσσερις διακριτές οικογένειες τεχνολογίας: θωρακισμένες συναλλαγές, πλήρως ομομορφική κρυπτογράφηση, πολυμερής υπολογισμός και αξιόπιστα περιβάλλοντα εκτέλεσης. Προϊόντα και από τις τέσσερις οικογένειες λειτουργούν πλέον σε παραγωγή, αρκετά από αυτά στην ίδια αλυσίδα. Τι περιέχει, λοιπόν, το κουτί;
Οι τέσσερις οικογένειες προσφέρουν διαφορετικές και μερικές φορές αλληλεπικαλυπτόμενες απαντήσεις σε τέσσερα διαφορετικά προβλήματα και, καθώς κάθε απάντηση φτάνει πλέον συσκευασμένη ως προϊόν, το πραγματικό έργο είναι να καταλάβεις ποιο πρόβλημα έχεις πραγματικά.
Κάθε ισχυρισμός εμπιστευτικότητας, όταν τον απογυμνώσεις πλήρως, πρέπει να απαντά σε τέσσερα ερωτήματα. Ποια δεδομένα αποκρύπτονται; Από ποιον; Κατά ποια φάση της ζωής των δεδομένων; Και τι πρέπει να είναι αξιόπιστο ώστε να διατηρηθεί η εγγύηση;
Ως παράδειγμα, πάρε τον χώρο swap. Πρέπει να αποκρύπτει το ποσό, την κατεύθυνση και την ολίσθηση. Γιατί όχι το ζεύγος περιουσιακών στοιχείων; Η Zama λέει ότι μια μελλοντική έκδοση θα το αποκρύπτει κι αυτό. Από ποιον: από το κοινό και τα bots front-running πλήρως, από τους market makers που δίνουν τιμές μερικώς και από τον νικητή maker λιγότερο από όλους. Κατά ποια φάση: κατά την τιμολόγηση και τη δημοπρασία, με σχεδιασμένη αποκάλυψη κατά τον διακανονισμό. Και ποιον χρειάζεται να εμπιστευτείς: η εγγύηση βασίζεται στο ίδιο το FHE, στα έξυπνα συμβόλαια και σε ένα σύστημα διαχείρισης κλειδιών κατωφλίου, του οποίου οι χειριστές δεν πρέπει να συμπράξουν πέρα από ένα κατώφλι. Σύμφωνα με το litepaper, κανένα μεμονωμένο μέρος δεν μπορεί ποτέ να αποκτήσει πρόσβαση στα κλειδιά αποκρυπτογράφησης.
Είναι ένας σχεδιασμός για την εκτέλεση μεγέθους χωρίς τη μετάδοση στρατηγικής. Οι market makers βλέπουν το μέγεθος επειδή δεν μπορούν να τιμολογήσουν μια προσφορά χωρίς αυτό. Ο νικητής μαθαίνει την κατεύθυνση επειδή, φυσικά, ο διακανονισμός το απαιτεί.
Αυτό που δείχνει το παράδειγμα είναι ότι ένας ισχυρισμός που ακούγεται δυαδικός, σαν κάτι να είναι εμπιστευτικό ή όχι, στην πραγματικότητα διασπάται σε ένα χρονοδιάγραμμα αποκλεισμών. Υπάρχουν πολύ διαφορετικοί τρόποι να καταλήξεις σε ισχυρισμούς που ακούγονται ίδιοι.
Μια θωρακισμένη συναλλαγή Zcash αποκρύπτει τον αποστολέα, τον παραλήπτη και το ποσό. Αυτό που παραμένει δημόσιο είναι η απόδειξη: ένα επιχείρημα μηδενικής γνώσης, επαληθεύσιμο από οποιονδήποτε εκτελεί έναν κόμβο, ότι η κρυμμένη συναλλαγή ακολουθεί τους κανόνες. Τα θωρακισμένα κεφάλαια υπάρχουν ως κρυπτογραφημένα notes, καθένα από τα οποία είναι ένα ιδιωτικό αρχείο ποσού και ιδιοκτήτη που εμφανίζεται on-chain μόνο ως κρυπτογραφικό commitment. Η δαπάνη ενός note δημοσιεύει ένα nullifier, μια τιμή που εμποδίζει το ίδιο note να δαπανηθεί ποτέ δύο φορές χωρίς να αποκαλύπτει ποιο note ήταν. Αυτό σημαίνει ότι το δίκτυο μπορεί να απορρίπτει διπλές δαπάνες χωρίς να μαθαίνει ποτέ ποια κεφάλαια μετακινήθηκαν, επομένως η δαπάνη δεν αφήνει ίχνος που συνδέει μία συναλλαγή με μια άλλη. Η αποστολή της απόδειξης είναι να τεκμηριώσει ότι ο δαπανών κατείχε το note, ότι οι τιμές της συναλλαγής ισοσκελίζονται και ότι κανένα ZEC δεν δημιουργήθηκε ή καταστράφηκε, όλα χωρίς να αποκαλύπτει οποιαδήποτε από τις εμπλεκόμενες ποσότητες.
Η διακριτική ιδιότητα του σχεδιασμού είναι πιο εμφανής όταν εξετάζεις τι πρέπει να είναι αξιόπιστο. Δεν υπάρχει επιτροπή που μπορεί να αποκρυπτογραφήσει μια θωρακισμένη συναλλαγή, κανένα σύνολο χειριστών του οποίου το κατώφλι συμπαιγνίας έχει σημασία, κανένας προμηθευτής hardware του οποίου η βεβαίωση πρέπει να γίνει πιστευτή. Αυτό που απομένει στη βάση εμπιστοσύνης είναι τα μαθηματικά και η ορθότητα των κυκλωμάτων που κωδικοποιούν τους κανόνες. Για οποιονδήποτε του οποίου το μοντέλο απειλών περιλαμβάνει την ίδια την υποδομή, χειριστές που μπορούν να πιεστούν, προμηθευτές που μπορούν να παραβιαστούν, αυτή η σύντομη λίστα είναι το προϊόν.
Στην πραγματικότητα, αυτή η βάση εμπιστοσύνης μόλις δοκιμάστηκε σε παραγωγή. Στις 29 Μαΐου, ο Taylor Hornby, ερευνητής ασφάλειας που διενεργούσε έλεγχο για το Shielded Labs, βρήκε ένα σφάλμα ορθότητας στο κύκλωμα αποδείξεων του pool του Orchard, παρόν από την κυκλοφορία του pool το 2022, το οποίο, σύμφωνα με την αποκάλυψη του Shielded Labs, θα μπορούσε να είχε επιτρέψει την έκδοση απεριόριστων πλαστών ZEC μέσα στο Orchard χωρίς κανένα on-chain ίχνος.
Η επείγουσα διόρθωση κυκλοφόρησε σε πέντε ημέρες: το Orchard τέθηκε σε παύση στις 2 Ιουνίου και στη συνέχεια αποκαταστάθηκε στις 3 Ιουνίου με διορθωμένο κύκλωμα. Η ανάρτηση αποκατάστασης του ZODL περιέγραψε τον αντίκτυπο στενότερα από ό,τι το Shielded Labs, περιγράφοντας κίνδυνο διπλής δαπάνης μέσα στο pool αντί για πλαστή προσφορά, και ανέφερε ότι η ιδιωτικότητα των χρηστών και το συνολικό ανώτατο όριο προσφοράς δεν επηρεάστηκαν.
Η ανακατασκευή της επαληθευσιμότητας κυκλοφόρησε αργότερα. Το Ironwood, που ενεργοποιήθηκε ως NU6.3 στις 28 Ιουλίου, σφραγίζει οριστικά το pool Orchard, ανοίγει ένα νέο pool στο διορθωμένο κύκλωμα, υποστηριζόμενο από ανεξάρτητους ελέγχους και εργασία τυπικής επαλήθευσης, και δρομολογεί όλα τα εξερχόμενα κεφάλαια μέσω ενός turnstile που περιορίζει τις αναλήψεις σε όσα εισήλθαν επαληθεύσιμα, αποκαθιστώντας την ικανότητα κάθε χρήστη να ελέγχει ανεξάρτητα την κυκλοφορούσα προσφορά χωρίς να βλέπει τις συναλλαγές κανενός. Το επεισόδιο είναι το καθολικό της βάσης εμπιστοσύνης σε δράση. Όταν απέτυχε η ορθότητα του κυκλώματος, η λύση ήταν μαθηματικά και μετανάστευση, όχι η διακριτική ευχέρεια μιας επιτροπής, και η ακτίνα επίδρασης περιορίστηκε από την ελεγκσιμότητα που η αρχιτεκτονική είχε ενσωματώσει στο όριο του pool χρόνια νωρίτερα.
Αυτό που αγοράζει η θωράκιση με αυτή την ελάχιστη βάση εμπιστοσύνης είναι σκόπιμα περιορισμένο. Η κρυμμένη κατάσταση είναι μια πληρωμή, αξία που μετακινείται από ένα μέρος σε άλλο. Δεν υπάρχει κοινή κρυπτογραφημένη κατάσταση πάνω στην οποία υπολογίζουν πολλά μέρη, καμία εμπιστευτική λογική συμβολαίου και κανένα κρυπτογραφημένο βιβλίο εντολών.
Το FHE επιτρέπει την εκτέλεση υπολογισμών πάνω σε ciphertext. Στο πρωτόκολλο της Zama, στην έκδοση που λειτουργεί τώρα στο Ethereum, τα υπόλοιπα και τα ποσά μεταφοράς υπάρχουν on-chain ως κρυπτογραφημένα handles υπό το προσχέδιο προτύπου ERC-7984, οι coprocessors εκτελούν την κρυπτογραφημένη αριθμητική off-chain και η αποκρυπτογράφηση απαιτεί απαρτία ανεξάρτητων χειριστών διαχείρισης κλειδιών, δεκατρείς οργανισμούς κατά την κυκλοφορία στο mainnet, επιλεγμένους για τη φήμη και τα λειτουργικά τους διακυβεύματα, ώστε κανένα μεμονωμένο μέρος να μην μπορεί να διαβάσει τα δεδομένα. Αυτό είναι που καθιστά εφικτό εξαρχής ένα κρυπτογραφημένο βιβλίο εντολών ή ένα εμπιστευτικό pool δανεισμού: την κρυμμένη κατάσταση πολλών μερών, που συντίθεται μέσα σε κοινή λογική συμβολαίου.
Αλλά τι γίνεται με την επιτροπή διαχείρισης κλειδιών; Κάποιος πρέπει να μπορεί να αποκρυπτογραφήσει, αλλιώς τα δεδομένα δεν είναι χρησιμοποιήσιμα. Η απάντηση του σχεδιασμού είναι να κάνει αυτόν τον κάποιον ένα κατώφλι ανεξάρτητων χειριστών αντί για έναν μόνο custodial φορέα και να διέπει ποιος μπορεί να αποκρυπτογραφεί ποιες τιμές μέσω ελέγχου πρόσβασης γραμμένου στα ίδια τα συμβόλαια, επεκτάσιμου σε καθορισμένα μέρη όπως ελεγκτές, ένας μηχανισμός ανάθεσης του οποίου οι επιπτώσεις συμμόρφωσης ανήκουν στο επόμενο μέρος αυτής της σειράς. Το ερώτημα για κάποιον που αξιολογεί λύσεις είναι αν η σύνθεση, τα κίνητρα και το κατώφλι της επιτροπής ταιριάζουν με το μοντέλο απειλών του αξιολογητή.
Ο πολυμερής υπολογισμός διασπά δεδομένα σε μερίδια που κατανέμονται μεταξύ ανεξάρτητων κόμβων, οι οποίοι υπολογίζουν από κοινού ένα αποτέλεσμα χωρίς κανένας κόμβος να ανακατασκευάζει τις εισόδους. Ο Avishay Yanai, συνιδρυτής και CEO της Soda Labs, της οποίας η εικονική μηχανή garbled-circuit εκτελεί λογική συμβολαίων συμβατή με EVM πάνω σε κρυπτογραφημένες τιμές σε παραγωγή στο δίκτυο COTI, περιγράφει τον καλό σχεδιασμό MPC σε παραγωγή ως διασφάλιση ότι κανένα μεμονωμένο μέρος, είτε παρατηρητής, είτε κόμβος που εκτελεί τον υπολογισμό, είτε ο προμηθευτής, δεν βλέπει ποτέ εισόδους plaintext ή ενδιάμεση κατάσταση, και ότι όλοι βλέπουν μόνο όσα τους επιτρέπει η πολιτική αποκάλυψης. Η εγγύηση εξαρτάται μόνο από τη μη συμπαιγνία, και αυτή είναι μια υπόθεση που μπορείς να σχεδιάσεις και να ορίσεις συμβατικά, όπως με χειριστές σε χωριστές δικαιοδοσίες, σε ξεχωριστά clouds και υπό ανεξάρτητους ελέγχους, με νομική έκθεση για συμπαιγνία. Η δουλειά της κρυπτογραφίας εδώ είναι αυτό που αποκαλεί τεράστια μείωση εμπιστοσύνης αντί για εξάλειψη εμπιστοσύνης, για να επιτευχθεί ισοδυναμία με την εμπιστοσύνη που αποδίδουν τα ιδρύματα σε εκκαθαριστικούς οίκους. Η συμπαιγνία πέρα από το κατώφλι καταστρέφει την ιδιωτικότητα, αλλά όχι την ορθότητα, καθώς σε σχεδιασμούς με δημόσια ελεγκσιμότητα, εξωτερικοί επικυρωτές μπορούν ακόμη να ελέγχουν ότι τα αναφερόμενα αποτελέσματα είναι σωστά χωρίς να συμμετέχουν στον υπολογισμό.
Η επιφύλαξη είναι απλώς ότι ένας τέτοιος παρατηρητής βλέπει ότι συνέβη μια συναλλαγή, πότε, με ποιο συμβόλαιο, ποιος την υπέβαλε, καθώς και μεγέθη παρτίδων και τέλη. Ένας συμμετέχων κόμβος μπορεί να μάθει ποια λειτουργία εκτελέστηκε και τα μοτίβα απόδοσής της. Η συσχέτιση χρόνου είναι άλλη μία παράμετρος, καθώς τα επίπεδα δραστηριότητας μπορούν να διαρρεύσουν ακόμη και όταν δεν διαρρέουν ποσά. Και ό,τι εξάγει η εφαρμογή σε plaintext, επαναλαμβανόμενες μικρές αποκαλύψεις θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε πιθανά μοτίβα για ένα μέρος που τα αναζητά. «Είναι το όριο της υπόσχεσης», διευκρινίζει, επομένως οι αξιολογητές πρέπει να απαιτούν από τους προμηθευτές να το αποτυπώνουν ρητά. Κανένα μοντέλο υπολογισμού δεν επιδιορθώνει την υποβολή plaintext από, για παράδειγμα, έναν παραβιασμένο client. Το πρωτόκολλο υπολογίζει πιστά πάνω σε ό,τι του δίνεται. Το ποιος μιλά με ποιον είναι πρόβλημα μεταφοράς, και η συμμόρφωση είναι πολιτική αντί για μηχανισμός: «Καμία κρυπτογραφία δεν παίρνει αυτή την απόφαση για εσένα.»
Οι σχεδιασμοί garbled-circuit εκτελούνται σε σταθερούς γύρους με το βαρύ κρυπτογραφικό υλικό να προϋπολογίζεται πριν υπάρξουν εισόδοι, κάτι που καθιστά εφικτούς φόρτους εργασίας ρυθμού συναλλαγών όπου τα πρωτόκολλα μοιρασμένου μυστικού πληρώνουν δικτυακές διαδρομές μετ' επιστροφής ανά λειτουργία και όπου, σύμφωνα με τον Yanai, ορισμένες οικογένειες MPC προστατεύουν τις τιμές αλλά όχι το γεγονός του υπολογισμού, οι σχεδιασμοί garbled-circuit μπορούν να επεκτείνουν την κάλυψη σε διευθύνσεις αντισυμβαλλομένων και τύπους περιουσιακών στοιχείων. Η πιο σημαντική ιδιότητα της οικογένειας για αυτή τη σύγκριση, ωστόσο, είναι ότι το MPC είναι μια αρχιτεκτονική από μόνο του και είναι επίσης συστατικό μέσα στις άλλες οικογένειες: η επιτροπή κλειδιών κατωφλίου υπό μια ανάπτυξη FHE είναι η ίδια ένας πολυμερής υπολογισμός. Το ερώτημα του αξιολογητή, με τη διατύπωση του Yanai, είναι «τι κάνει η επιτροπή μου και τι πληρώνω επιπλέον γι' αυτό;» Αν η επιτροπή υπάρχει ούτως ή άλλως, η εκτέλεση του ίδιου του υπολογισμού σε MPC μπορεί να αφαιρέσει ένα ακριβό εξωτερικό επίπεδο.
Αξίζει να διευκρινιστεί ότι δύο πολύ διαφορετικά προϊόντα συζητούνται χρησιμοποιώντας το ίδιο ακρωνύμιο. Το Custody MPC διασπά ένα κλειδί υπογραφής μεταξύ πολλών μερών ώστε κανένα από αυτά να μη μπορεί να υπογράψει μόνο του· προστατεύει ένα μυστικό και ο κοινός υπολογισμός που εμπλέκεται είναι μία σταθερή λειτουργία, η οποία παράγει μια υπογραφή. Το Compute MPC εκτελεί γενική λογική προγράμματος πάνω σε δεδομένα που παραμένουν κρυμμένα καθ' όλη τη διάρκεια και περιλαμβάνει εισόδους πολλών μερών, αυθαίρετη λογική συμβολαίων και συνεχή λειτουργία. Τα μαθηματικά είναι αυτό που έχουν κοινό τα δύο. Λειτουργικά, όμως, το ένα χρησιμοποιείται για διαχείριση κλειδιών και το άλλο είναι ένα εμπιστευτικό περιβάλλον εκτέλεσης.
Ένα TEE είναι μια περιοχή processor απομονωμένη σε επίπεδο hardware, η οποία διατηρεί δεδομένα κρυπτογραφημένα στη μνήμη και θωρακισμένα από το λειτουργικό σύστημα, τον hypervisor και τον χειριστή του μηχανήματος, με απομακρυσμένη βεβαίωση που επιτρέπει σε ένα εξωτερικό μέρος να επαληθεύει ποιος κώδικας εκτελείται στο εσωτερικό της. Ο σχεδιασμός αγοράζει τα δύο πράγματα για τα οποία οι κρυπτογραφικές οικογένειες πληρώνουν ακριβά, τη γενικότητα και την ταχύτητα: ένα enclave εκτελεί συνηθισμένα προγράμματα με κόστος κοντά στο συνηθισμένο, γι' αυτό τα TEEs αποτελούν τη βάση των περισσότερων προσφορών εμπιστευτικών υπολογισμών από τα μεγάλα clouds και ενός αυξανόμενου συνόλου υποδομών αλυσίδων.
Η βάση εμπιστοσύνης είναι το αντάλλαγμα, επειδή η εγγύηση είναι τόσο ισχυρή όσο ο σχεδιασμός και η εφοδιαστική αλυσίδα του προμηθευτή hardware, η υποδομή βεβαίωσης και η αντίσταση του enclave σε εξαγωγή μέσω side-channel, μια κατηγορία επιθέσεων με μακρά δημοσιευμένη ιστορία. Οι σχεδιαστές TEE γνωρίζουν αυτό το καθολικό καλύτερα από τους επικριτές τους. Η επιλογή της αρχιτεκτονικής σημαίνει ότι κάνεις ένα προσεκτικό στοίχημα πως η εμπιστοσύνη στο hardware συν τη βεβαίωση είναι η σωστή τιμή για την εκτέλεση πραγματικών φόρτων εργασίας σε πραγματική ταχύτητα, και για πολλές αναπτύξεις είναι.
Θα μπορούσε το θωρακισμένο Zcash να εξυπηρετήσει την περίπτωση χρήσης του εμπιστευτικού χώρου trading; Όχι, αλλά αυτό δεν είναι υστέρηση. Ένας χώρος RFQ είναι κοινή κρυπτογραφημένη κατάσταση υπό λογική συμβολαίων, με τις κρυμμένες προθέσεις πολλών μερών να συντίθενται μέσα σε μια δημοπρασία που η ίδια εκτελείται στα τυφλά. Αυτό ταιριάζει περισσότερο σε κάτι όπως το MPC, με κοινή ιδιωτική κατάσταση υπό συχνή αλληλεπίδραση, ένα βιβλίο εντολών, έναν κύκλο συμψηφισμού. Η θωράκιση δεν έχει υπόστρωμα για αυτό· η κρυμμένη της κατάσταση είναι μια πληρωμή μεταξύ δύο μερών. Ο ίδιος ο χώρος ταιριάζει σε FHE ή MPC και αξίζει να παρατηρήσεις ότι όταν η Zama τον κατασκεύασε, η εμπιστευτικότητα που παρέχει είναι ένα χρονοδιάγραμμα αποκαλύψεων σε market makers της λευκής λίστας με αναγνωρισμένη ταυτότητα, το οποίο είναι απαραίτητο για θεσμικό trading. Αλλά αυτό είναι διαφορετικό προϊόν από αυτό που προσφέρει μια θωρακισμένη συναλλαγή, δηλαδή εμπιστευτικότητα χωρίς λευκή λίστα και χωρίς μέρος που τελικά μαθαίνει την κατεύθυνσή σου.
Τι γίνεται με εταιρικές πληρωμές και μισθοδοσία; Αυτή είναι μια αγορά την οποία προσεγγίζει πλέον κάθε προμηθευτής FHE και MPC, και είναι ακριβώς το πρόβλημα για το οποίο κατασκευάστηκε η θωράκιση: κρυμμένα ποσά, κρυμμένοι αντισυμβαλλόμενοι, δημόσια εγκυρότητα. Κατ' αρχήν, μια θωρακισμένη αλυσίδα είναι η απάντηση με την ισχυρότερη διαθέσιμη βάση εμπιστοσύνης, χωρίς επιτροπή, προμηθευτή ή σύνολο χειριστών. Στην πράξη, η αγορά εταιρικών πληρωμών κερδίζεται σε υποδομές, ενσωμάτωση ERC-20, υπάρχοντες custodial φορείς, υπάρχοντα εργαλεία συμμόρφωσης, ονομαστικές αξίες stablecoin, και το θωρακισμένο Zcash προσφέρει ένα διαφορετικό περιουσιακό στοιχείο σε διαφορετική αλυσίδα. Ωστόσο, ταιριάζει σταθερά στο επίπεδο του σχήματος του προβλήματος και απλώς αναμένει ενσωμάτωση. Η κρυπτογραφία μπορεί να το κάνει, επομένως οι πρακτικές ανησυχίες αφορούν το με τι συνδέεται η γύρω στοίβα.
Αξίζει επίσης να εξετάσεις τι προσφέρουν οι άλλες τρεις οικογένειες, ενώ η θωράκιση δεν προσφέρει: ένα μέρος που μπορεί να εξαναγκαστεί. Μια επιτροπή κατωφλίου μπορεί να λάβει δικαστική εντολή, ένας προμηθευτής enclave μπορεί να κλητευθεί για τα κλειδιά υπογραφής του και ένα σύνολο χειριστών έχει δικαιοδοσία. Ένα ίδρυμα που χρειάζεται διαδρομή συμμόρφωσης μπορεί να θεωρεί την επιτροπή ως το προϊόν. Είναι επίσης, από μια άλλη οπτική, η ευπάθεια.
Αν κοιτάξουμε ξανά τις περιπτώσεις που εξετάστηκαν παραπάνω, βλέπουμε μια εικόνα που αλληλεπικαλύπτεται. Οι περισσότερες αναπτύξεις FHE έχουν MPC κατωφλίου από κάτω ως επίπεδο αποκρυπτογράφησης. Οι αποδείξεις μηδενικής γνώσης πιστοποιούν κρυπτογραφημένες εισόδους προτού τις καταναλώσει το FHE και, σε συστήματα garbled-circuit, μπορούν να τις πιστοποιούν εκ των υστέρων, δίνοντας στους χρήστες αναγκαστική έξοδο που δεν εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα του δικτύου, μια πρακτική δανεισμένη από αρχιτεκτονικές rollup. Τα TEEs εμφανίζονται μέσα σε κόμβους MPC ως άμυνα σε βάθος, οι κόμβοι διαχείρισης κλειδιών της Zama εκτελούν το μερίδιό τους στον υπολογισμό μέσα σε hardware enclaves και τα TEEs φιλοξενούν όλο και περισσότερο τους provers και builders συστημάτων των οποίων οι τελικές εγγυήσεις είναι κρυπτογραφικές. Μια σύγκριση γραμμένη σε πέντε χρόνια ίσως δυσκολευτεί να εντοπίσει τις ραφές. Αλλά η σύνθεση εκτελείται μόνο προς μία κατεύθυνση.
Γι' αυτό η διαρκής μορφή του ερωτήματος του αξιολογητή δεν αφορά καθόλου «ποια τεχνολογία». Αυτό που πρέπει να αναζητήσεις είναι πώς αλληλουχείται η εμπιστευτικότητα, τι αποκλείεται και τι επιβάλλει τον αποκλεισμό, είτε αυτό είναι τα μαθηματικά και η ορθότητα του κυκλώματος, η μη συμπαιγνία μιας επιτροπής, ένα κατώφλι έντιμων κόμβων ή το silicon ενός προμηθευτή. Διάβασε κάθε ισχυρισμό εμπιστευτικότητας ρωτώντας τι αποκρύπτεται, από ποιον, έως πότε και με τον λόγο ποιου, και τότε θα γνωρίζεις.
Αποκάλυψη: αυτό το κείμενο υποστηρίχθηκε από μια Κοινοτική επιχορήγηση Zcash. Το ZCG δεν εξέτασε ούτε ενέκρινε αυτό το κείμενο πριν από τη δημοσίευση. Οι δεσμεύσεις χρηματοδότησης του Proof Street παρατίθενται στη σελίδα χρηματοδότησης.
Σχετικές σελίδες: Θωρακισμένα pools (Using_Zcash) · Viewing Keys · η σελίδα «ποιος μπορεί να δει τι» στο Start_Here — αντικατάστησε με ακριβείς διαδρομές wiki